Get Adobe Flash player

szyszkowa polanaue1

 

Każde dziecko jest inne, dzieci różnią się między sobą wyglądem, poziomem rozwoju, umiejętności, statusem materialnym, wyznaniem, zainteresowaniami, sposobem zachowania.

W wieku przedszkolnym dzieci często wyrażają własne opinie na temat innych, nie biorąc pod uwagę społecznych konwenansów. Jest to jednak również czas, gdy dzieci uczą się funkcjonowania w społeczeństwie i właśnie w tym okresie tworzą się podwaliny pod późniejszą umiejętność bycia tolerancyjnym wobec odmienności innych osób. Bardzo ważne jest więc, by postawę tolerancji kształcić u dzieci w odpowiedni i odpowiedzialny sposób.

 

Jak to zrobić?

  1. Dawaj dziecku dobry przykład.

Jeśli dziecko będzie słyszeć od swoich rodziców niepochlebne opinie o grupie etnicznej, wyznaniowej lub jakiejkolwiek innej, wygłaszane np. w trakcie oglądania programów telewizyjnych lub rozmów, nie będzie widzieć w takim zachowaniu nic złego. Zanim więc skomentuje się czyjeś zachowanie, odwołując się do stereotypów (np. „A czego można było się spodziewać po blondynce?!”), warto trzy razy pomyśleć. Takie komentarze powodują, że dzieci uczą się oceniania innych, posiłkując się stereotypami.

2. Jak najwięcej rozmawiaj i tłumacz.

Jeśli dziecko wykazuje zainteresowanie np. osobą niepełnosprawną lub o odmiennym kolorze skóry (np. zapyta dlaczego ktoś jeździ wózkiem lub dlaczego ma ciemną skórę), postaraj się wyjaśnić dziecku, oczywiście w sposób dla niego odpowiedni (np. na świecie żyją różni ludzie, o różnym kolorze skóry, tacy się rodzą. Są tacy jak my, różnią się tylko wyglądem). Pozwalaj na zadawanie pytań, zaspokój ciekawość dziecka. Dziecko nie powinno odnieść wrażenia, że bycie osobą niepełnosprawną/o innym kolorze skóry/innym wyznaniu itp. jest czymś wstydliwym, a rozmowa na ten temat jest zakazana.

3. Reaguj na niewłaściwe zachowania.

 

Jeśli dziecko niewłaściwie zachowa się w stosunku do innej osoby (np. użyje niemiłych słów), wyjaśnij mu, że takie słowa/zachowanie może ranić, że może komuś zrobić się przykro. Wyjaśniaj jednocześnie, jak wygląda zachowanie poprawne, a najlepiej samemu daj przykład.

 

Ucząc dzieci tolerancji, warto pamiętać, że jako rodzice również powinniśmy być tolerancyjni wobec własnych dzieci. Nie chodzi tu bynajmniej o to, aby stosować źle rozumiane „bezstresowe wychowanie” (tzn. pozwalać na wszystko, bez żadnych konsekwencji), ale aby pamiętać, że nasze dzieci są odrębnymi istotami, które mają prawo do własnych decyzji, własnych planów, własnego pomysłu na życie. Dziecko nie ma obowiązku realizować niespełnionych marzeń rodziców ani podążać wytyczoną przez nich ścieżką przez całe życie.

 

Rodzic powinien wyposażyć dziecko w zbiór zasad moralnych, powinien nauczyć, co jest dobre, a co złe. Nie powinien jednak układać dziecku życia. Może się okazać, że nasze dzieci mają inne pomysły na siebie niż chcieliby tego rodzice (np. kariera zawodowego piłkarza, prawnika, czy modelki wcale nie jest marzeniem dziecka, choć rodzic chciałby inaczej).

Bądźmy więc mądrze tolerancyjni. Uczmy dzieci szacunku do siebie i do innych. Zachęcajmy do poznawania siebie. Może nie wychowamy ludzi idealnych (istnieją tacy?), ale na pewno ludzi szczęśliwszych.

Informujemy, że na swoich stronach www stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki..

Akceptuje ciasteczka na tej stronie.

EU Cookie Directive Module Information