Get Adobe Flash player

szyszkowa polanaue1

Zgodnie z obowiązującą obecnie podstawą programową, dzieci podczas pobytu w przedszkolu powinny nabyć „gotowość do nauki czytania i pisania”. Co to oznacza w praktyce?

 

Dzieci, rozpoczynając naukę w szkole podstawowej, powinny:

  • potrafić określić kierunki oraz miejsca na kartce papieru, rozumieć polecenia typu: narysuj kółko w lewym górnym rogu kartki, narysuj szlaczek, zaczynając od lewej strony kartki;
  • potrafić uważnie patrzeć (organizuje pole spostrzeżeniowe), aby rozpoznać i zapamiętać to, co jest przedstawione na obrazkach;
  • dysponować sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania;
  • interesować się czytaniem i pisaniem; być gotowym do nauki czytania i pisania;
  • słuchać np. opowiadań, baśni i rozmawiać o nich; interesować się książkami;
  • układać krótkie zdania, dzielić zdania na wyrazy, dzielić wyrazy na sylaby; wyodrębniać głoski w słowach o prostej budowie fonetycznej;
  • rozumieć sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków oraz często stosowanych oznaczeń i symboli, np. w przedszkolu, na ulicy, na dworcu.

Jeśli dziecko dobrze opanuje ww. umiejętności, nauka czytania i pisania, która rozpoczyna się w klasie I szkoły podstawowej, nie powinna sprawiać mu trudności.

 

Jak wobec tego można wspomóc dziecko w rozwijaniu ww. umiejętności? Warto zachęcać dzieci do aktywności w następujących obszarach:

  1. Usprawniaj dłonie dziecka!

Pisanie literek jest dla dzieci zadaniem dość trudnym – trzeba precyzyjnie prowadzić linie proste, ukośne, stawiać pętelki. Warto więc zachęcać jak najczęściej dzieci do różnego rodzaju czynności i zabaw, które usprawnią umiejętności motoryczne dłoni. Należą do nich m.in.:

  • Rysowanie szlaczków, „poprawianie” po uprzednio nakreślonym śladzie, łączenie punktów, tak, by powstał obrazek, szukanie wyjścia z labiryntów itp.
  • Kolorowanie obrazków, własna aktywność malarska (wykorzystująca różnorodne techniki – również malowanie palcami, farbami, kredkami, kredą itp.);
  • Nawlekanie koralików, plecenie wianków z kwiatów, przykręcanie śrubek, a także budowanie precyzyjnych wysokich budowli np. z niewielkich klocków;
  • Zabawy z plasteliną lub masą solną (tworzenie kuleczek, wałeczków, „placków” , rozcieranie plasteliny na kartce papieru itp.)
  • Wydzieranki, operowanie nożyczkami, cięcie po śladzie;

2. Oswajaj ze słowem pisanym!

Dziecko powinno odczuć, że umiejętność czytania jest czynnością przydatną w codziennym życiu. Pokazuj mu więc napisy na różnych przedmiotach użytkowych, produktach spożywczych (np. „tu jest mąka, a tu jest cukier – tak jest napisane na opakowaniu”). Czytaj napisy na mijanych budynkach, samochodach. Ponadto – co również jest bardzo ważne – czytaj dziecku bajki, książki, opowiadania. Codziennie! Zachęcaj również dziecko do samodzielnego tworzenia opowiadań, zapisuj je, a następnie odczytuj dziecku. Piszcie wspólnie list do Świętego Mikołaja, listę zakupów, smsa do cioci, kartki świąteczne. Dawaj dziecku dobry przykład – niech dziecko ma okazję zaobserwować Cię czytającego gazetę lub książkę. Z czasem dziecko samo będzie zauważać, że wyrazy składają się z literek (głosek) i będzie domagało się ich nazywania.

 

3. Przyzwyczajaj do podziału i łączenia głosek i wyrazów.

Najczęściej prowadzona w polskich szkołach nauka czytania i pisania opiera się na analizie i syntezie głoskowej, czyli mówiąc prościej – na łączeniu głosek w wyrazy przy czytaniu i dzieleniu wyrazów na głoski przy ich zapisywaniu. Aby więc przeczytać wyraz „KOT”, dziecko musi najpierw rozpoznać każdą literkę (głoskę) – K-O-T, a następnie połączyć je w słowo. Przy pisaniu zachodzi proces odwrotny - dziecko musi podzielić usłyszany wyraz na głoski, a potem je zapisać.

Bardzo ważne jest, aby dzieci w tym pierwszym etapie nie uczyć nazewnictwa liter takiego, jakie znamy z alfabetu (czyli „J” to „jot”, „Z” to „zet”, a „Y” to „igrek”). Dzieci powinny nazywać literki tak, jak je czytamy. W przypadku spółgłosek należy również zwracać uwagę, by dzieci nie akcentowały kończącej głoski „y” (np. „zyyy”, „wyyy”).

Pamiętajmy, aby dzieci uczyć JEDYNIE w formie zabawy. Przykładami takich zabaw mogą być:

  • „Wizyta ufoludka” – na Ziemię przybywa ufoludek, który posługuje się dziwnym językiem (dzieli wyrazy na sylaby, wydrębnia głoski – np. wi-tam Cię chłop-czy-ku!). Zachęcamy dziecko do komunikowania się z nim. Ufoludek może prosić o podawanie (lub wskazywanie) różnych przedmiotów (mar-chew-ka; k-oszulka; kreden-s), wskazywanie przedmiotów w określonych kolorach (np. czer-wo-ny). Dziecko może zwracać się do ufoludka, również dzieląc wyrazy na sylaby.
  • „Znajdź wszystko zaczynające się od…” – zabawy na wyszukiwanie przedmiotów (np. w kuchni lub na obrazkach) zaczynających od wybranej sylaby – np. ma (masło, majonez, marmolada itp.).
  • „O czym myślę…” – przekazywanie informacji o wybranym przedmiocie, zawsze zaczynając od podania pierwszej sylaby, informacje podawane są stopniowo - np. zaczyna się od sylaby ko, nalewa się do niej wodę, podlewa się nią kwiatki. Następnie dokonywana jest zamiana ról.

 

Najważniejsze jest jednak, by dzieci z ww. zabaw i ćwiczeń czerpały radość.

Informujemy, że na swoich stronach www stosujemy pliki cookies (tzw. ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki..

Akceptuje ciasteczka na tej stronie.

EU Cookie Directive Module Information